Stare budownictwo
W wielu miastach, a także w znacznej większości wsi można natknąć się na obiekty starego budownictwa. Część z nich to prawdziwe zabytki lub budynki nadające się tylko do rozbiórki, a przebywanie w nich grozi zdrowiu i życiu. Jednak w znacznej większości starych domów można spokojnie żyć. Zazwyczaj są to kamienice, w których dawniej mieszkali mieszczanie i zubożała szlachta. W zależności od dochodów wynajmowano odpowiedni pokój lub mieszkanie, a jednym takim domu mogło mieszkać wiele rodzin. Oczywiście, w wielu z nich znajdowała się wyłącznie jedna bogata rodzina szlachecka lub arystokratyczna. Dziś mieszkania w starych kamienicach liczą sobie zazwyczaj około stu lat. Większość z nich powstała pod koniec XIX wieku lub w czasach złotego wieku Drugiej Rzeczpospolitej, jeśli udało się im przetrwać szczęśliwie wojnę. Niektóre odbudowano – zwłaszcza te zabytkowe przy rynkach staromiejskich. Przestrzeń w takich mieszkaniach jest bardzo duża. Od razu rzucają się w oczy sufity, które znajdują się o wiele wyżej niż wskazywałaby na to potrzeba. Dlatego wiele osób decyduje się na sztuczne obniżenie, co sprzyja także ogrzewaniu. Do tego większość pokoi jest naprawdę duża, dlatego niektóre z nich przedziela się ściankami działowymi, by uzyskać dodatkowe pomieszczenie. Łatwo takie ściany odróżnić – te z końca XX wieku są niezwykle cienkie i wszystko przez nie słychać, z kolei te pierwotne są praktycznie nieprzepuszczalne. W wielu mieszkaniach w starych domach nie było łazienek, które należało dopiero założyć wraz z całym systemem wodno-kanalizacyjnym. Dodatkowo w wielu tego typu mieszkaniach występują stare piece, które zostawia się ze względów zabytkowych nawet jeśli już nie grzeją.